قرآن کریم.
اقبال لاهوری، محمد (بیتا). احیای فکر دینی در اسلام (ترجمهٔ احمد آرام). تهران: موسسه فرهنگی منطقهای.
آذربایجانی، مسعود (1387). روانشناسی دین از دیدگاه ویلیام جیمز. قم: نشر حوزه و دانشگاه.
آقاجانی، نصرالله (1392). اسلام و تجدد در مصر، قم: بوستان کتاب.
بازرگان، مهدی (بیتا). پراگماتیسم در اسلام. تهران: انتشارات اعلمی.
باقری، خسرو (1382). هویّت علم دینی. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
پرادفوت، وین (1377). تجربهٔ دینی (ترجمهٔ عباس یزدانی).ذ قم: موسسه فرهنگی طاها.
تیلور، چارلز(1387). تنوع دین در روزگار ما: دیداری دوباره با ویلیام جیمز (ترجمهٔ مصطفی ملکیان). تهران: نشر شور.
حسامیفر، عبدالرزاق (1395). «پراگماتیسم و فلسفه تحلیلی». فصلنامه تأملات فلسفی. ش17. صص 187-218.
حمیدیه، بهزاد (1389). «میثولوجیا نقد الحدیث فی تیار التنویر». نشریهٔ نصوص معاصره. ش20. صص 111-119 به نقل از فاضل میبدی، محمدتقی (1385). نشست ستیز با تحجر و غلو در عرصه دین.
حنفی، حسن (1410). التراث و التجدید. بیروت: المؤسسه الجامعیّه للدراسات و النشر.
حنفی، حسن (2005م). من النص الی الواقع. بیروت: دارالمداراه الاسلامی.
خاکی، غلامرضا (1378). روش تحقیق. تهران: نشر درایت.
خسروپناه، عبدالحسین (1388). کلام جدید با رویکرد اسلامی. قم: نشر معارف.
خلجی، مهدی (2010م). گفتگو دربارهٔ الهیات شکنجه: zamaaneh.com.www
رمضانی فراتی. محمدعلی (1388). «بررسی امکان ایجاد علم دینی». رسالهٔ دکتری. دانشکده الهیات و معارف اسلامی. قم: دانشگاه تربیت مدرس.
زیدان، محمود (1985م). ولیم جیمس. مصر: دار المعارف.
سجودی، فرزان (1387). نشانهشناسی کاربردی. تهران: نشر علم.
شفلر، اسرائیل (1366). چهار پراگماتیست (ترجمهٔ محسن کریمی). تهران: پنگوئن.
صانعی پور، محمد حسن (1390). مبانی تحلیل کارگفتی در قرآن کریم. تهران: انتشارات دانشگاه امام صادقg.
طباطبایی. محمدحسین (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
فرامرز قراملکی، احد (1385). روش شناسی مطالعات دینی. مشهد: دانشگاه علوم اسلامی رضوی.
فرامرز قراملکی، احد (1387). هندسهٔ معرفتی کلام جدید. تهران: دانش و اندیشه معاصر.
فرهنام پور، احمد (1395). «حدود تفسیر از منظر اکو». پایاننامهٔ کارشناسی ارشد. تهران: دانشکدهٔ علوم نظری و مطالعات عالی هنر.
قائمی نیا، علیرضا (1389). بیولوژی نص. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشهٔ اسلامی.
قائمی نیا، علیرضا (1385). «نشانه شناسی و فلسفهٔ زبان». فصلنامهٔ علمی پژوهشی ذهن. شماره 27 . صص3-24.
قیصر، نذیر (1384). اقبال و شش فیلسوف غربی (ترجمهٔ محمد بقایی). تهران: نشر یادآوران.
کدیور، محسن (1385). سمینار اسلام و مدرنیته: www.kadivar.com
معروف، محمد (1387). فلسفهٔ دین از نگاه اقبال (ترجمهٔ محمد بقایی). تهران: نشر مروارید.
ملکیان، مصطفی (1389). حدیث آرزومندی. تهران: نگاه معاصر.
ملکیان، مصطفی (1373). «گونه های تعارض بین علم و دین.فصلنامهٔ مصباح. ش10. صص63-84.
ملکیان، مصطفی (1381). مدارا، گفتگو و دین. بازتاب اندیشه. ش33.
ملکیان، مصطفی (1385). «ملاک حقانیت هر دین». هفت آسمان. ش32. صص43-50.
مهدوی آزادبنی، رمضان (1398). ارزش معرفتی باورهای دینی و کاربرد مدل ایجابی و سلبی پراگماتیسم در قرآن. جستارهایی در فلسفه و کلام. ش103. صص237-252.
نظری، علی اشرف (1394)؛ اسلام گرایی. پراگماتیسم و کشش سیاسی در مصر پسا انقلابی. پژوهشنامه علوم سیاسی. سال دهم. شماره 3. ص201-234.
واعظی، احمد (1390). نظریه تفسیری نوپراگماتیسم. فصلنامه اندیشهٔ دینی. شماره 41. ص1-18.
ویتگنشتاین، لودویک (1385). پژوهش های فلسفی. ترجمه ایرج قانونی. تهران: نشر نی.
Austin, John (1962). How to do Things with Words. Oxford University Press.
Carnap, Rodolf (1948). Introduction to Semantic. Cambridge. MA: Harvard University Press.
Wulff,D.M. (1991)Psychology of Religion. Canada.
Lamberth,David (2005). “Conclusion” in Carrette. Jeremy. William James and the Varieties of Religious Experience. Rout Ledy.
William James ,( 2004). Pragmatism. N.D.
____________, (2008). the varieties of religious experience.
Shahid Alam,(2011) Pragmatic Arguments in the Qur’ān for Belief. Northeastern university. Boston .
Isra Yazicioglu (2013). The Use of Peirce’s Pragmatism for Qur’anic Interpretation. University Park: Pennsylvania State University Press.
Hilali. asma (2010). Pragmatic Aspects of the Religious Text.
Pierce, Charles (1932). The Collected Paper of Charles Sanders Pierce. Edited by Charles Hartshorne.
)